Klinkt haar stem nog in je hoofd (koop me, koop me, koop me...)? Nou, of je het nu gekocht hebt of niet, deze is gratis, en dit is waar je voor betaald hebt. Nadat ze als een wandelend stuk vlees door de stad is gesleurd, betreedt vixnde* met haar band het podium voor een liveoptreden dat letterlijk het kostuum, het merk en de cellofaanverpakking wegstript, en in plaats daarvan iets diep menselijks achterlaat.
Achter alle merken – onder onze huid – zit roze, helder vlees. Er zit een beetje vixnde in ons allemaal.
*vixnde: uitgesproken als viande [vjɑ̃d], wat 'vlees' betekent in het Frans, is het levenswerk van de Brusselse singer-songwriter Viana Afoumou. Dit neologisme en deze analogie drukken de tegenstrijdigheden uit die ze ervaart als vrouwelijke artiest: ze realiseerde zich dat ze, om deel uit te maken van de muziekindustrie, zichzelf moest branden, verpakken en verkopen, terwijl ze tegelijkertijd 'authentiek' moest blijven en origineel werk moest presenteren. Ze besloot met deze tegenstrijdigheden te spelen door haar eigen product te worden. Ze noemt haar stijl 'raw pop' als een knipoog naar de extreme categorisering van muziekgenres, als een woordspeling op rauw vlees, en als een verwijzing naar haar sound. Haar sonische universum is gevuld met organische, imperfecte geluiden. Haar stem is het belangrijkste instrument. Ze deconstrueert nummers, zowel in structuur als in verhaallijn.