Gebaseerd op berichtgeving van de Volkskrant
Een kleurrijk schip genaamd 'De Vrijbuiter' werd zaterdag met luid gejuich onthaald toen het de haven van Zierikzee binnenvoer, met Zeeuwse regenboogvlaggen in de masten. Maar dit was geen onderdeel van de officiële Havendagen. Het was daarentegen een daad van veerkracht van de gemeenschap, een viering die plaatsvond omdat de officiële was afgelast.
Het plan was aanvankelijk eenvoudig. Als onderdeel van 'Pride in mijn regio', een initiatief van omroep Human en radiozender 3FM om Pride naar gebieden te brengen die geen eigen Pride hebben, zou een boot meevaren met de traditionele vloot van mosselkotters in de afsluitende parade van het festival. De organisatie van de Havendagen had haar goedkeuring gegeven en 'De Vrijbuiter' was geboekt.
De aankondiging werd echter onthaald op een golf van negatieve reacties op sociale media. Belangrijker nog was dat een aantal lokale mosselvissers zich uitsprak tegen de deelname van de Prideboot. Helene de Vries, een lokale medeorganisator en bondgenoot van de gemeenschap, legde de tegenstand uit. "Sommige vissers vonden het niks," zei ze. "Ze beweerden dat het niet was omdat het een Prideboot was, maar dat geen enkele andere boot mag meedoen, of het nu deze is of een van de scouting."
Geconfronteerd met dreigementen van meerdere vissers dat zij niet zouden deelnemen als de Prideboot meevoer, kwam de organisatie van de Havendagen terug op haar besluit en schrapte 'De Vrijbuiter' uit het officiële programma. In een verklaring noemde de stichting het een "moeilijke keuze" die werd gemaakt vanuit hun "verantwoordelijkheid als organisator" en benadrukte dat het "nadrukkelijk geen oordeel over de initiatiefnemers of de LHBTIQ+-gemeenschap" was.
Voor De Vries, wiens zoon trans is, was de beslissing pijnlijk. "Het voelde alsof je op een bepaalde manier niet jezelf mag zijn," merkte ze op.
Een alternatieve viering
De organisatoren lieten zich niet ontmoedigen en bedachten een nieuw plan: de Prideboot zou vlak voor de start van het officiële programma varen. Daarna zouden de passagiers en de sympathisanten op de kade hun eigen parade vormen, door de historische straten van het stadje naar een lokaal café lopen om de viering voort te zetten.
En dat deden ze. Zaterdagmiddag verzamelden zich tientallen mensen op de kade om de boot te verwelkomen. De 36 passagiers waren een bonte mix van regenboogpruiken, -brillen en -shirts. Op de boeg stond dragqueen Jimmila Von Clutch, een opvallend boegbeeld in een kobaltblauwe jurk.
Onder de aanwezigen aan de wal was Corrie van der Horst (69), gekleed in Zeeuwse klederdracht versierd met regenbogen. Ze hield twee handgemaakte borden omhoog: 'Proud Zeeland gay mother' en 'Gay children metters (sic) too'.
Voor Cor de Jonge, een 64-jarige personal trainer die uit Rotterdam was overgekomen, was de dag een emotionele thuiskomst. Zierikzee is zijn geboorteplaats, maar een plek waar hij nooit het gevoel had zichzelf te kunnen zijn. "Ik heb tien jaar in de kast gezeten. Het was een heel angstige, nare periode," zei hij, zichtbaar geëmotioneerd. "Dat is mede de reden waarom ik ben weggegaan toen ik een jaar of achttien was."
Op de boot staan met zijn broer, omringd door de gemeenschap, was een diepgaande ervaring. "Het is fantastisch om hier te zijn. Ik ken bijna niemand, maar je deelt iets met iedereen. Een gevoel van tolerantie, dat is heel mooi."
De Jonge gaf toe dat de aanvankelijke negatieve reacties hem deden twijfelen om te komen. "Toen herinnerde ik me hoe belangrijk dit is," zei hij. "Ik wil hier ook zijn voor andere mensen die in de kast zitten en niet verder komen. Hopelijk geeft dit hen een steuntje in de rug."
