Michael Kearns, een acteur, schrijver en activist die de normen van Hollywood uitdaagde door openlijk als homoman te leven en zijn hiv-positieve status publiekelijk bekend te maken tijdens het hoogtepunt van de aidscrisis, is overleden. Hij werd 76 jaar.
Zijn overlijden op 5 oktober werd bekendgemaakt door zijn goede vriend, performancekunstenaar Tim Miller. Kearns was een van de belangrijkste stemmen in de strijd voor LHBTIQ+-zichtbaarheid en de destigmatisering van hiv/aids. Hij gebruikte zijn platform in theater en film om verhalen te vertellen die door de mainstream media vaak werden genegeerd of verkeerd werden voorgesteld.
Kearns werd geboren in 1950, verhuisde in 1972 naar Los Angeles en begon zijn carrière in een tijdperk waarin openlijk homoseksueel zijn als funest voor de carrière van een acteur werd beschouwd. Hij liet zich niet afschrikken en bouwde een carrière op met rollen in televisieseries als The Waltons, Cheers en Beverly Hills, 90210, en in de film Body Double van Brian De Palma uit 1984.
Een complexe weg naar activisme
Kearns' vroege carrière was allesbehalve conventioneel. In 1975 werd hij ingehuurd om zich publiekelijk voor te doen als 'Grant Tracy Saxon', de vermeende auteur van de bestseller The Happy Hustler. Deze marketingcampagne, die naaktfotoshoots en optredens in talkshows omvatte, vervaagde de grenzen tussen performance en realiteit. Kearns sprak later openlijk over hoe deze periode leidde tot zijn eigen ervaringen met sekswerk en rollen in pornofilms, waarmee hij destijds zijn leven financierde.
Nadat hij zijn strijd tegen middelenmisbruik had overwonnen, richtte hij zich opnieuw op mainstream acteerwerk en zijn eigen creatieve werk. Het was echter de aidsepidemie die zijn nalatenschap zou bepalen.
Het doorbreken van de stilte rondom hiv
In 1991, tijdens een interview in het populaire programma Entertainment Tonight, maakte Kearns publiekelijk bekend dat hij hiv-positief was. Hij was een van de allereerste werkende acteurs in Hollywood die dit deed. In een tijd van intense angst en desinformatie was zijn onthulling een belangrijke daad van verzet tegen de stilte en het stigma in de industrie.
Hij was medeoprichter van de organisatie Artists Confronting AIDS (ACA) en wijdde een groot deel van zijn werk aan het verkennen van de menselijke kant van de epidemie. Hij speelde activist Cleve Jones in de HBO-film And the Band Played On uit 1993 en was te zien in het aidsdrama It's My Party uit 1996.
Kearns had ook kritiek op Hollywoods vaak eendimensionale uitbeelding van mensen met het virus. 'Het was een nieuw soort cliché', vertelde hij in 2021 aan de Los Angeles Blade. 'Ze moesten me er altijd vreselijk uit laten zien. Hoe spookachtiger, hoe beter. Ze konden geen hiv-positief personage tonen dat er normaal uitzag.' Via zijn geprezen solotheatervoorstellingen, zoals Intimacies, presenteerde hij genuanceerdere en authentiekere portretten van het leven met hiv.
Een blijvende nalatenschap
Buiten zijn professionele werk verlegde Kearns ook grenzen in zijn persoonlijke leven. In de jaren 90 adopteerde hij als alleenstaande, openlijk homoseksuele en hiv-positieve man zijn dochter Katherine, een beslissing die destijds zeer ongebruikelijk en uitdagend was. Hij bleef tot het einde van zijn leven een actieve kunstenaar en presenteerde zijn 16e solovoorstelling in 2023.
In een eerbetoon schreef zijn vriend Tim Miller: 'Vechter, acteur en aidsactivist. Grote broer. Een werkelijk uniek persoon. De wereld is nu een stukje kleiner geworden... Ik hou van je, Michael.'
Michael Kearns laat zijn dochter, Katherine, na. Zijn leven getuigt van de kracht van openlijk leven en het gebruiken van kunst als instrument voor sociale verandering, en heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op de LHBTIQ+-geschiedenis.
