Beleid voor diversiteit, gelijkwaardigheid en inclusie (DEI) ligt van beide kanten van het politieke spectrum onder vuur: rechts worden inspanningen afgedaan als ‘woke’ en links als een corporate checklist die echte verandering vervangt. Hoe zijn deze diversiteitsprincipes zo gepolitiseerd geraakt?
De dood van Cambridge-professor Jason Arday markeert een tragisch dieptepunt in de cultuuroorlog rondom diversiteits- en inclusiebeleid. In de Verenigde Staten draait de regering-Trump dergelijk beleid terug, terwijl in Nederland grote bedrijven zich terugtrekken uit evenementen als de Amsterdamse Canal Parade. Beleid voor diversiteit, gelijkwaardigheid en inclusie (DEI) ligt van beide kanten onder vuur: rechts worden inspanningen afgedaan als ‘woke’ en links als een corporate checklist die echte verandering vervangt.
Het diversiteitsprincipe stelt dat samenlevingen, instellingen en democratieën sterker worden wanneer mensen met verschillende achtergronden, ervaringen en perspectieven met elkaar de interactie aangaan. Maar hoe bereiken we dat, nu juist dit idee zo gepolitiseerd is geraakt?
Vanavond kijken we naar de rol die universiteiten hebben gespeeld in de ideeën en het beleid rondom diversiteit, gelijkwaardigheid en inclusie. Professor David B. Oppenheimer schreef het boek The Diversity Principle, waarin hij beschrijft hoe diversiteit in de afgelopen tweehonderd jaar een fundamentele waarde is geworden binnen het hoger onderwijs, met zijn oorsprong in Duitsland, Groot-Brittannië en het verzet tegen de Zuid-Afrikaanse apartheid, en de meest controversiële toepassingen ervan in Noord-Amerika. Hij gaat in gesprek met dr. Ivana Isailović, die onderzoekt hoe het neoliberalisme emancipatoire ideeën en bewegingen incorporeert.
David B. Oppenheimer is Clinical Professor of Law aan de University of California, Berkeley School of Law, en mededirecteur van het Berkeley Center on Comparative Equality and Anti-Discrimination Law. Hij is de auteur van The Diversity Principle: The Story of a Transformative Idea.
Ivana Isailović doceert momenteel rechten aan de Universiteit van Amsterdam. Haar werk onderzoekt de relaties tussen recht, macht en het economische leven, waarbij ze put uit politieke economie, kritische theorie en feministische theorieën. Haar aankomende boek bij de Franse uitgeverij Actes Sud verkent de relatie tussen feminisme en neoliberaal bestuur, inclusief de beperkingen van diversiteits- en inclusiestrategieën die diepe ongelijkheden onberoerd kunnen laten. Ze heeft gedoceerd en gewerkt aan McGill University, MIT, NYU School of Law en Harvard University.
Samira Rafaela is voormalig lid van het Europees Parlement, internationaal spreker en adviseur die pleit voor een betere gezondheid van vrouwen. Ook deed ze onderzoek naar de loonkloof tussen mannen en vrouwen als gastonderzoeker aan Cornell University in de VS.
Tammie Schoots is journalist.
Rokhaya Seck