Je weet hoe dit soort verhalen meestal gaan. Een conservatieve tabloid duikt oude foto's op van een politieke tegenstander die iets doet wat als 'schandalig' wordt beschouwd – in dit geval, poseren in BDSM-kleding. Het doel is simpel: maak hem te schande, creëer een mediastorm en kijk toe hoe zijn campagne instort. Maar voor Chris Gallant, een Democratische kandidaat voor het Congres in New York, pakte het plan op een prachtige, hilarische manier verkeerd uit.
Half september publiceerde de New York Post foto's van Gallant van een modellenklus voor Mr S Leather, de bekende leverancier van alles op het gebied van leer en kink uit San Francisco. Het beoogde 'gotcha'-moment was duidelijk: kijk eens naar deze Democraat, hij begeeft zich in *die* wereld. De Post publiceerde de foto's pontificaal, leunde achterover en wachtte op de gevolgen.
En die gevolgen kwamen, maar niet zoals ze hadden gehoopt.
De gemeenschap slaat terug met donaties
In plaats van verontwaardiging werd de campagne van Gallant overspoeld met steun. In de twee weken direct na de publicatie van de foto's haalde zijn campagne meer dan $350.000 op. Om dat in perspectief te plaatsen: die ene kapitaalinjectie was goed voor bijna 40% van het totaal opgehaalde bedrag in de periode van drie maanden van juli tot september.
In totaal haalde Gallant dat kwartaal ongeveer $930.000 op, een bedrag waarmee hij zijn Republikeinse rivaal, de zittende politicus Nick LaLota, financieel overtrof. Het lijkt erop dat voor veel mensen een kandidaat met een verleden in de kink-gemeenschap geen breekpunt was; het was juist een reden om te doneren.
Een dosis politieke realiteit
Maar laten we realistisch blijven. Dit was geen Hollywood-einde. Gallant was kandidaat in een district dat overwegend Republikeins stemt, en ondanks zijn succesvolle fondsenwerving waren politieke analisten zoals het Cook Political Report er duidelijk over dat het veroveren van de zetel een onwaarschijnlijke opgave was. Het verhaal gaat hier niet over of hij de verkiezingen heeft gewonnen.
Het echte verhaal is de reactie. Het is een krachtig signaal dat ouderwetse tactieken van 'sex-shaming' en 'kink-shaming' hun kracht verliezen. Wat bedoeld was als een brandmerk, veranderde in een magneet voor donaties. De poging om een deel van de cultuur van onze gemeenschap als wapen te gebruiken, pakte volledig averechts uit, wat wijst op een groeiende acceptatie en de bereidheid om op te staan tegen puriteinse aanvallen.
Voor ons is het een verfrissende herinnering dat je verleden omarmen, in al zijn met leer beklede glorie, geen last hoeft te zijn. Soms kan het juist je grootste troef zijn.
