Queer Power: Un chant d'amour en Tadzio
Deze vertoning is onderdeel van de reeksen Queer Power en Eye on Art.
Un chant d'amour, een stomme film waarin twee gevangenen zich verliezen in homo-erotische fantasieën, bezorgde cultauteur, dief en 'peetvader van de queer cinema' Jean Genet nationale verontwaardiging. Genet schreef overigens veel van zijn boeken in de gevangenis.
Un chant d’amour (1951) is de enige film die schrijver Jean Genet maakte. Decennialang leidde de film een obscuur bestaan en werd verboden vanwege de expliciete weergave van homoseksualiteit. Naast de bewaker observeert Genet de gevangenen in hun cellen. De film roept vele geuren op: een wollen trui, het stro op de bedden en de rook die een gevangene met zijn buurman deelt door een rietje dat door de muur is gestoken. Kortom: macht en verlangen, briljant verbeeld in de vorm van een romantisch liefdeslied.
De film wordt vertoond zoals Genet het bedoelde: zonder dialoog en zonder geluid.
Op de set van een speelfilm bereidt de hoofdrolspeelster zich voor op haar scènes. Ondertussen dwaalt haar zoon door het huis. De rol wordt gespeeld door Aat Nederlof, een acteur die geboren is met het syndroom van Down. Hij speelt Tadzio, een jonge Poolse adolescent die intense passies ontketent bij de oudere man Gustav von Aschenbach in Visconti's film Death in Venice.
Ook bekende kunstenaars als Tosca Niterink, Arjen Ederveen, Hans van Manen en Theo van Gogh (in een tennisoutfit à la Betty Stöve) maken hun opwachting. De set is van Ben van Os, de bekende decorontwerper die vaak met Peter Greenaway werkte. Marie Kooyman speelt de rol van Tadzio's filmdiva-moeder.
Reinier van Brummelen, later vaste cameraman voor Peter Greenaway en Ben Sombogaart, schoot de prachtige 16mm-beelden in een underground-stijl op landgoed Oud Amelisweerd als onderdeel van het programma 'Film x Beeldende Kunst', waarin kunstenaars werden uitgenodigd te reageren op het gebouw.