Waarom is deze film queer-interessant?
De synopsis omschrijft deze film als een "speels, gelaagd portret van een queer jeugd". De film volgt regisseur Bruno Santamaría Razo die terugblikt op zijn jeugd in een vrijdenkend gezin, waar hij make-up en rokken droeg en gevoelens ontwikkelde voor zijn beste vriend. Dit alles terwijl hij zijn seksualiteit ontdekte tegen de achtergrond van de aidscrisis van de jaren 90.
In deze hybride documentaire keert Bruno Santamaría Razo terug naar zijn jeugd. Hij reconstrueert zijn ouderlijk huis en laat acteurs zijn herinneringen naspelen. Wanneer Bruno's echte moeder door de set loopt en familiefoto's met de gezichten van de acteurs ziet, ontstaat een intieme dialoog tussen heden en verleden.
Samen keren ze terug naar Mexico-Stad begin jaren 90. Bruno viert zijn elfde verjaardag in een vrijdenkend gezin; hij draagt make-up en rokken, zijn ouders doen uitbundig mee en hij ontwikkelt gevoelens voor zijn beste vriend. Op de achtergrond gaat het gerucht dat Baz Luhrmanns Romeo + Juliet om de hoek wordt gefilmd, terwijl de paniek over de aidscrisis op televisie toeneemt. Wanneer het gezin hoort dat Bruno's vader hiv heeft, proberen ze de dreigende realiteit op afstand te houden met humor, liefde en muziek.
Fictie wordt een manier om de gaten in Bruno's herinneringen op te vullen uit de tijd dat hij zijn seksualiteit ontdekte en zag hoe het virus de wereld binnen en buiten zijn familie veranderde. Six Months in a Pink and Blue Building is een speels, gelaagd portret van een queer jeugd, gekenmerkt door angst, vrijheid en veerkracht.
Deze vertoning is onderdeel van het International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA), dat plaatsvindt van 12 t/m 22 november 2026.
Regulier: €13,50
Studenten/CJP: €8,00
Tickets zijn verkrijgbaar via de festivalwebsite.