Het recente nieuws over een grote ontslagronde bij ontwikkelaar BioWare heeft voor deining gezorgd in de gaminggemeenschap en zette velen aan om terug te kijken op de invloedrijke geschiedenis van de studio. Hoewel de studio niet gesloten is, hebben de veranderingen geleid tot een periode van reflectie op haar nalatenschap, met name wat betreft de rol in het bevorderen van LHBTIQ+-representatie in mainstream videogames.
Een essay van GameSpot verwoordt dit sentiment en biedt een persoonlijke terugblik op hoe de rollenspellen van BioWare meer boden dan alleen vermaak; voor veel jonge queer personen waren het plekken voor ontdekking en validatie.
Een reis door queer representatie
De schrijver beschrijft een reis die velen in onze gemeenschap bekend zal voorkomen. Het begon met vroege, soms subtiele, stappen richting inclusiviteit:
- Knights of the Old Republic (2003): De introductie van Juhani, het eerste canonieke queer personage in de geschiedenis van Star Wars, een Jedi waarmee alleen een vrouwelijk spelerspersonage een romance kon aangaan.
- Jade Empire (2005): Deze titel bood spelers de vrijheid om romances aan te gaan met belangrijke personages, ongeacht hun gender, en presenteerde queerness als een natuurlijk onderdeel van de wereld.
Het artikel benadrukt hoe deze vroege ervaringen voor velen een eerste kennismaking waren met queerness die niet werd gepresenteerd als iets om te verbergen, maar als een geldig en welkom onderdeel van een verhaal.
Mass Effect en Dragon Age: De kastdeur opengetrapt
De twee vlaggenschipseries van de studio, Mass Effect en Dragon Age, staan centraal in de reflectie. De auteur herinnert zich hoe het aangaan van een romance met de asari-wetenschapper Liara T'Soni als tiener in de kast een cruciaal moment van zelfrealisatie was. Het stuk beschrijft de evolutie – en de occasionele tegenslagen – van representatie in deze trilogieën:
- De Mass Effect-trilogie: Van Liara's impliciet queer romance in de eerste game, via de externe druk die de opties in de tweede beperkte, tot de toevoeging van expliciet homoseksuele en lesbische partners zoals Steve Cortez en Samantha Traynor in de derde. Deze personages hadden hun eigen identiteit en verhalen, en overstegen de 'playersexual'-trope.
- De Dragon Age-serie: Deze serie volgde een vergelijkbaar pad. Origins bevatte biseksuele metgezellen zoals Zevran en Leliana. Terwijl Dragon Age 2 een bredere 'romance met iedereen'-aanpak hanteerde, markeerde Inquisition een hoogtepunt met diep uitgewerkte personages zoals Dorian Pavus, een homoman die vervreemd is van zijn familie, en Krem, een transman die simpelweg werd geaccepteerd als een van de jongens in zijn huurlingencompagnie.
De auteur stelt dat zelfs wanneer de representatie niet perfect was – met de onhandige dialogen in Mass Effect: Andromeda als voorbeeld – BioWare het gesprek consequent vooruit hielp. Deze personages, met hun gebreken en overwinningen, weerspiegelden de beproevingen uit het echte leven van queer personen en creëerden een krachtige band met spelers.
Een blijvende nalatenschap
Het essay concludeert dat hoewel de toekomst van BioWare onzeker mag zijn, haar impact dat niet is. De studio legde de basis voor de complexe personages en relaties die we zien in moderne RPG's zoals Baldur's Gate 3. Voor een generatie gamers creëerde BioWare niet alleen werelden om in te verdwalen; ze creëerden werelden waar queer mensen zichzelf konden vinden.
