De onverwachte assist uit fictie
Voor veel sporters is de kleedkamer een heiligdom. Voor ijshockeyspeler Jesse Kortuem was het een plek van constante angst, een ruimte waar hij zich gedwongen voelde een fundamenteel deel van zichzelf te verbergen. Nadat hij de sport waar hij van hield de rug toekeerde, is Kortuem nu publiekelijk uit de kast gekomen als gay. De katalysator voor zijn beslissing was geen medesporter of publiekscampagne, maar een fictieve tv-serie: Heated Rivalry.
De serie, die een romance tussen twee rivaliserende mannelijke ijshockeyspelers uitbeeldt, heeft een diepgaande, reële impact gehad. "Ik had nooit gedacht dat zoiets positiefs en liefdevols uit zo'n mannelijke sport kon voortkomen", legde Kortuem uit. "Ik weet dat veel mannen in de hockeywereld die nog in de kast zitten of openlijk gay zijn, diep geraakt worden door het succes van Heated Rivalry." Zijn verhaal is een getuigenis van de kracht van representatie en de lange weg die veel queer sporters moeten afleggen.
Een leven op glad ijs
Kortuem groeide op in Minnesota, de zelfbenoemde "State of Hockey". Voor hem was de sport meer dan een spel; het was zijn identiteit. Maar onder de oppervlakte droeg hij een geheim met zich mee waarvan hij dacht dat het nooit naast zijn passie kon bestaan.
"Ik hield van de sport, maar leefde met een constante angst. Ik vroeg me af hoe ik gay kon zijn en tegelijkertijd zo'n harde en mannelijke sport kon blijven beoefenen."
Dit interne conflict werd ondragelijk. In de overtuiging dat zijn twee werelden – de stoere ijshockeyspeler en de jonge gay man – nooit in dezelfde ruimte konden bestaan, maakte hij op 17-jarige leeftijd een moeilijke keuze: hij stapte uit zijn schoolteam en verliet de broederschap die hij jarenlang had gekend.
Zelfs toen hij jaren later terugkeerde op het ijs in competities voor volwassenen, en in andere aspecten van zijn leven wel uit de kast was, bleef de kleedkamer een gesloten deur. "Ik zat elke week in een kleedkamer met jongens die ik respecteerde, maar toch voelde ik me niet veilig genoeg om hen te vertellen wie ik werkelijk was", deelde hij. Hij ontweek vragen over zijn privéleven en verkoos stilte boven het risico op afwijzing.
Een nieuw team vinden
Het keerpunt kwam in 2017. Toen hij op het punt stond zijn schaatsen voorgoed aan de wilgen te hangen, waagde Kortuem een laatste kans en schreef zich in voor de Sin City Classic, een groot LHBTIQ+-sportevenement in Las Vegas. De ervaring was transformerend.
"Ik ontmoette een groep jongens uit de VS en Canada die net als ik ijshockeyspelers waren en ook gay", herinnert hij zich. "Vanaf dat moment is mijn leven nooit meer hetzelfde geweest."
Deze ontdekking van een gemeenschap – het vinden van mensen die zijn liefde voor de sport deelden zonder oordeel – was de eerste stap in het verzoenen van zijn identiteit. Het is een reis die velen in onze eigen gemeenschap hier in Nederland herkennen, waar LHBTIQ+-sportclubs essentiële veilige plekken bieden waar sporters zichzelf kunnen zijn. Kortuem vond zijn plek bij clubs als de Vancouver Cutting Edges en de Toronto Misfits en bouwde vriendschappen op die hem in staat stelden de persoon die hij zo lang in de kast had gehouden, langzaam af te breken.
Een boodschap van hoop
Zijn recente ervaring bij The Cutting Edges Hockey Club, waar hij een shirt droeg dat zowel zijn sport als zijn gemeenschap vertegenwoordigde, voelde alsof er een laatste brug was geslagen. Geïnspireerd door het culturele gesprek dat door Heated Rivalry op gang werd gebracht, vond hij het tijd om zijn reis publiekelijk te delen.
"Dit is mijn verhaal", besloot Kortuem in zijn verklaring. "Ik wil me richten tot de sporters die nog in de kast zitten of worstelen om hun weg te vinden. Ik wil dat jullie weten dat er hoop is en dat je niet alleen bent. Er wacht een leven en een diep geluk op je pad. Je komt hier doorheen, en het komt goed."
