Een zondagavondritueel in Amsterdam
Het is al decennialang een vertrouwd beeld op de Bilderdijkstraat: elke zondagavond rond 21:30 uur vormt zich een rij voor een onopvallende deur. Geen flitsend uithangbord, geen promotie – alleen het stille zelfvertrouwen van een legende. Dit is De Trut, de iconische non-profit queerdisco van Amsterdam, die nu haar ongelooflijke 40-jarig bestaan viert als een hoeksteen van de gemeenschap. Volledig gerund door vrijwilligers, blijft het een gekoesterde veilige haven en een levendige ontmoetingsplek voor de LHBTIQ+-gemeenschap.
Een toevluchtsoord zonder schermen
In een tijdperk van constante connectiviteit voelt de beroemdste regel van De Trut bijna revolutionair aan: telefoons en camera's zijn binnen ten strengste verboden. Dit beleid is meer dan alleen een aanmoediging om in het moment te leven; het vormt de basis van de identiteit van de club als een échte veilige plek. "We willen mensen een veilige omgeving bieden waarin ze zeker weten dat ze vanavond niet op AT5 of in de roddelbladen belanden," legt mede-oprichter Jacques Wijnen uit. Deze toewijding aan privacy stelt iedereen in staat om volledig zichzelf te zijn, zonder angst voor blootstelling of oordeel.
De geen-telefoonregel creëert ook een unieke sfeer van oprechte verbinding. Vrijwilliger Lot van Bemmel merkt op: "Het heeft natuurlijk ook een zekere mystiek. Als je er nooit binnen bent geweest, heb je geen idee hoe het eruitziet. Ga het maar Googelen, je vindt niks." En hoe leggen mensen contact zonder apps? Documentairemaker Pim Mookhoek, die zeldzame toegang kreeg om binnen te filmen, zegt dat het simpel is: "We hebben nog steeds pen en papier. En ik kan je vertellen, daar wordt veel gebruik van gemaakt."
Meer dan een feest: een steunpilaar voor de gemeenschap
Wat De Trut echt onderscheidt, is haar missie. De club is een non-profitorganisatie en elke euro winst wordt doorgesluisd naar 'Fonds De Trut', een fonds dat zich inzet voor de ondersteuning van de queergemeenschap. In de afgelopen 40 jaar heeft dit fonds meer dan €900.000 gedoneerd aan diverse doelen.
In de beginjaren was het fonds een cruciale bron van steun voor hiv-projecten. Vandaag de dag is de focus verbreed naar het ondersteunen van initiatieven in binnen- en buitenland die haat en discriminatie tegen de LHBTIQ+-gemeenschap bestrijden. Voor Wijnen is dit de grootste prestatie van de club. "Als je me vraagt waar ik trots op ben, is het dat we ongelooflijk veel geld hebben kunnen weggeven," zegt hij. "Dat is te danken aan onze vrijwilligers, maar vooral aan de klanten die hier massaal komen drinken en plezier maken. Dat is toch geweldig?"
De erfenis vieren
Mookhoek omschrijft het publiek van De Trut als "unieke, individuele karakters... allemaal behoorlijk eigenwijze mensen die zich de wet niet laten voorschrijven." Het is deze geest van individualiteit en tegendraadsheid die de sfeer in de club al vier decennia lang levendig en onveranderd heeft gehouden.
Om deze historische mijlpaal te vieren, geeft De Trut op 20 december een groot verjaardagsfeest. Vooruitkijkend staat er voor 2026 een tentoonstelling gepland die dieper ingaat op de rijke geschiedenis van de disco, waarin ook de documentaire van Mookhoek te zien zal zijn.
Dit artikel is gebaseerd op het item gepubliceerd door AT5.
