Utrechts queer verleden ligt op straat. Tijd voor verandering.

Stel je voor: je wandelt door Utrecht en ziet onze geschiedenis niet alleen in een museum, maar gewoon op straat. Een gedenkplaatje bij het huis van Hubert Schouten, de eerste homoactivist van de stad. Een muurschildering bij de Oudegracht die de nalatenschap van de Utrechtse Ballroom Scene viert. Een bordje op de Jacobibrug, dat uitlegt waarom die plek al sinds de jaren 80 het hart van de queer beweging in de stad is.

Dit is niet zomaar een droombeeld. Het is een project in ontwikkeling, dat begint met een gesprek waarvoor we allemaal zijn uitgenodigd.

Op woensdag 7 oktober vindt in De Kargadoor het evenement Queering Utrecht's History plaats. Het doel is simpel maar krachtig: bedenken hoe we de rijke, vaak onzichtbare, lhbtq+-geschiedenis van onze stad een permanent en zichtbaar onderdeel van het stadsbeeld kunnen maken.

Van een plattegrond naar monumenten

De avond begint met de lancering van de nieuwe Queer City Map, een gids langs 24 historische plekken in de binnenstad (en ja, je krijgt er een mee naar huis). Maar een papieren kaart is pas het begin. De echte vraag van de avond is: wat is de volgende stap?

Het idee is om deze verhalen terug te brengen naar de plekken waar ze hebben plaatsgevonden. Denk aan attentietegels in de stoep, plaquettes aan gebouwen, mozaïeken, street art en misschien zelfs permanente installaties. Hoe pakken we dat aan? Hoe moeten ze eruitzien? Waar moeten we beginnen? Hier komen wij in beeld.

Het evenement is opgezet als een grote brainstormsessie. Na een presentatie om de creativiteit op gang te brengen, leidt host Laura Meijer een discussie met een panel van mensen die weten hoe je dingen voor elkaar krijgt in de stad:

Fred Nuwenhuis: Expert informatievoorziening in de openbare ruimte van de Gemeente Utrecht.
Marijke Huisman: Docent publieksgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht.
Mieke Heurneman: Erfgoedspecialist bij Landschap Erfgoed Utrecht.
Romi Leever: Gemeenteraadslid voor Pro.
Wilfred van Buuren: Hoofd collecties bij IHLIA, de nationale organisatie voor queer erfgoed.

Dit is niet zomaar een praatje. Het gaat om het leggen van de basis voor een echt netwerk van historische markeringen die onze verhalen vertellen – van de baanbrekende trans kunstenaar Dirkje Kuik tot de plek waar de eerste Utrecht Pride van start ging, en de kerk waar hoogleraar Gloria Wekker haar invloedrijke inaugurele rede hield.

Waarom dit juist nu belangrijk is

Laten we eerlijk zijn. Recente onderzoeken van de Universiteit Utrecht en het Trimbos-instituut tonen een zorgwekkende daling in de lhbtq+-acceptatie in het hele land. Onze geschiedenis zichtbaar maken is meer dan een leuk cultureel project; het is een statement. Het is een manier om onze ruimte op te eisen en iedereen (inclusief onszelf) eraan te herinneren dat we er altijd zijn geweest, deze stad hebben vormgegeven, en er altijd zullen zijn.

Dit is jouw kans om mee te bepalen hoe Utrecht zijn queergemeenschap herdenkt voor toekomstige generaties. Jouw ideeën, groot of klein, zijn welkom.