Vergeet WWE. Dit is Queer Fight Night.
Stel je voor: een afgeladen pakhuis in Oakland, de lucht is zwaar van zweet, spanning en een fijne nevel van glitters. In een geïmproviseerde ring staat een worstelaar genaamd 'Daddy Long Legs' tegenover 'The E-masculator'. Het publiek brult, niet uit bloeddorst, maar uit louterende vreugde. Dit is geen doorsnee vechtavond; dit is Lez Wrestle, een luidruchtig, vrolijk en onvervalst queer performancekunstspektakel dat de betekenis van 'de ring in stappen' opnieuw definieert.
Wat in 2015 begon, is uitgegroeid tot een hoeksteen van de queerscene in de Bay Area. Lez Wrestle is een amateurworstelshow waarin de vechters queer zijn, de verhaallijnen camp, en het hele evenement een viering van de gemeenschap is. Het is een ruimte gecreëerd door en voor queer mensen, die een alternatief biedt voor de vaak hypermasculiene en heteronormatieve wereld van het professionele worstelen.
Een 'Queer Rage Room'
Medeoprichter Eileen Chow omschrijft het evenement als een "queer rage room" – een plek om de frustraties van het dagelijks leven te kanaliseren in een gedeelde, bekrachtigende ervaring. Het gaat minder om daadwerkelijk geweld en meer om theatraliteit, verhalen vertellen en fysieke komedie. De worstelaars, met namen als 'Polly Amberous' en andere personages vol woordspelingen, zijn geen professionele atleten, maar gepassioneerde leden van de gemeenschap die de performance volledig omarmen.
"Het is een plek waar we luid mogen zijn, ruimte mogen innemen en fysiek kunnen zijn op een manier die ons vaak wordt ontzegd," zou een bezoeker kunnen zeggen. De gevechten zijn gechoreografeerd, maar de energie is echt. Het is een krachtig vertoon van sterkte, creativiteit en queer identiteit, verpakt in puur entertainment.
Meer dan een show, een gemeenschap
Voor zowel de artiesten als het publiek is Lez Wrestle een essentiële bijeenkomst. Het is een omgeving vrij van de 'male gaze', waar queer expressie centraal staat. De energie is aanstekelijk: het publiek doet actief mee, juicht voor hun helden, jouwt de schurken uit en wordt zo een onmisbaar onderdeel van het spektakel. Het is een bewijs van de kracht die uitgaat van het creëren van eigen plekken waar de gemeenschap kan samenkomen, vieren en zich kan laten gaan.
Het evenement biedt een platform voor een ander soort kracht, een die geworteld is in kwetsbaarheid, humor en collectieve vreugde. Het ondermijnt verwachtingen en smeedt banden, één 'body slam' tegelijk.
Een inspiratie voor ons?
Hoewel Lez Wrestle floreert in Californië, is de geest ervan een krachtige inspiratie voor gemeenschappen overal ter wereld. Het is een briljant voorbeeld van 'grassroots' organisatie, dat laat zien hoe we traditioneel rigide ruimtes kunnen heroveren en 'queeren'. Het roept een spannende vraag op voor ons hier in Nederland: welke unieke evenementen kunnen wij creëren om onze eigen vorm van queer kracht en performance te vieren? Misschien wacht een Amsterdamse Stoeipartij er wel op om geboren te worden.
Gebaseerd op verslaggeving van S.F. Chronicle
