Na een snelle opkomst naar roem, met recordbrekende albums en uitverkochte stadiontours, nam Blanco een stap terug. Deze periode van reflectie volgde op een turbulent jaar, waarin hij onder meer een controversieel optreden gaf op Sanremo, waar hij bloemstukken op het podium vernielde. Nu onthult hij dat deze tijd nodig was om diepere persoonlijke problemen aan te pakken.
"Ik herinner me een wintermiddag thuis. Ik zat een hele tijd op de bank. Geen telefoon, gewoon voor me uit staren," vertelde Blanco. "Op een gegeven moment sta ik op, pak de kerstboom en gooi hem van de trap. Daarna ga ik in een hoekje zitten en huil ik de ogen uit mijn kop."
Hij legde uit dat zijn woede vaak op zichzelf gericht was. "Met tijd en analyse heb ik geleerd mijn woede te respecteren," zei hij. "Mijn woede is oprecht omdat het nooit op anderen wordt afgereageerd... Ik doe alleen mezelf kwaad. En soms heb ik mezelf heel, heel erg pijn gedaan."
De beslissing om hulp te zoeken
De aanleiding om professionele hulp te zoeken was een moment van gedeelde kwetsbaarheid met een vriend. "Op een avond was ik op het strand met een vriend van me. Hij is het klassieke type dat angst inboezemt: lang, groot, getatoeëerd," deelde Blanco. "Op een gegeven moment barst hij uit het niets in tranen uit. Ik ben sprakeloos. Dan beginnen we te praten en vertelt hij me dat hij in analyse is, dat hij aan het veranderen is. Dat het heftig en pijnlijk is."
Deze ervaring zette hem ertoe aan dezelfde stap te nemen. Hij beschreef zijn eerste therapiesessie met treffende eerlijkheid: "Ik herinner me het beeld nog goed: ik die na slechts drie minuten trilde als een kind. Ik kon niet over bepaalde dingen praten en tegelijkertijd stil blijven. Het duurde niet lang voordat ik begreep dat er veel werk aan de winkel was."
Een nieuw album dat reflecteert op het verleden
Deze periode van introspectie heeft zijn aankomende album 'Ma'' sterk beïnvloed. De titel zelf is een knipoog naar zijn moeder, en de albumhoes is een 15 jaar oude foto van hen tweeën, gemaakt door zijn vader.
"Het geeft me een gevoel van onschuld," zei hij over de foto. "Ik probeer niet opnieuw onschuldig te worden. Ik probeer geaccepteerd te worden voor wie ik ben. In het album schrijf ik: opgroeien betekent niet vrijer zijn. Vroeger was ik meer een dromer. Vandaag de dag ben ik meer geïnteresseerd in mogelijkheden dan in dromen. Want uiteindelijk is opgroeien best eng."
Blanco sprak ook over de politieke desillusie die veel mensen van zijn generatie voelen, die hij niet toeschrijft aan apathie, maar aan een fundamenteel "gebrek aan vertrouwen" in politieke leiders. "Het gaat niet om wat politici zeggen, maar om wat ze ons niet laten zien. Het hele probleem ligt in dat wantrouwen."