De bevindingen, gepubliceerd in een rapport gebaseerd op de Annual LGBTQ+ Community Survey (ALCS), schetsen een somber beeld. Hoewel velen binnen de queergemeenschap een remmend effect hebben gemerkt van de toenemende anti-lhbtq+-retoriek, lijkt de impact onevenredig groot voor degenen op het aseksuele spectrum.
De cijfers op een rij
Het onderzoek toont een duidelijk verschil tussen de ervaringen van aseksuele respondenten en de lhbtq+-gemeenschap als geheel in het afgelopen jaar:
- Ervaren acceptatie: 50,9% van de aseksuele respondenten meldde een afname in acceptatie, vergeleken met 29,7% van alle lhbtq+-volwassenen.
- Uit de kast zijn: Een meerderheid van de aseksuelen (57,3%) gaf aan minder open te zijn dan een jaar geleden, tegenover 47,5% van de totale gemeenschap.
- Publieke zichtbaarheid: Bijna twee derde (63,7%) van de aseksuele respondenten voelde zich minder zichtbaar — bijvoorbeeld door het dragen van Pride-symbolen — vergeleken met 51,1% van alle lhbtq+-volwassenen.
Deze cijfers suggereren dat een gemeenschap die net begon mainstream erkenning te krijgen, nu weer in de schaduw wordt geduwd. Aseksueel activist Yasmin Benoit, die als consultant meewerkte aan het rapport, benadrukte de precaire positie van de gemeenschap. "Aseksuele mensen die geleidelijk het punt naderden waarop ze zich veilig genoeg voelden om open te zijn, trekken zich nu weer terug of vinden het nodig om op de achtergrond te blijven," verklaarde ze.
Een diverse gemeenschap met uiteenlopende ervaringen
Het rapport, waarvoor bijna 10.000 lhbtq+-volwassenen in de VS werden ondervraagd, stelde vast dat 4,7% zich als aseksueel identificeert. De term 'aseksueel' is echter een brede paraplu. Slechts 16,9% van deze respondenten identificeerde zich *uitsluitend* als aseksueel. De overgrote meerderheid (83,1%) had meerdere identiteiten, zoals 'aseksuele lesbienne' of 'panromantische aseksueel'.
Deze diversiteit wordt weerspiegeld in de data. Interessant is dat degenen die zich alleen als aseksueel identificeerden, veel vaker een verslechtering van de acceptatie meldden (71,7%). Daarentegen gaven degenen met aanvullende identiteiten (bijv. 'ace en bi') vaker aan minder open (60,9%) en minder zichtbaar (66,7%) te zijn.
Benoit suggereert dat dit zou kunnen komen doordat een andere queer identiteit iemand kan verbinden met meer gevestigde steunnetwerken, zoals lesbische of bi-gemeenschappen, die een buffer kunnen vormen tegen afnemende acceptatie. Tegelijkertijd kan het hebben van meerdere gemarginaliseerde identiteiten de redenen versterken waarom iemand ervoor kiest minder zichtbaar te zijn in een vijandige omgeving.
De cruciale intersectie van aseksuele en trans identiteiten
Een cruciale factor die deze trends aanwakkert, is de significante overlap tussen de aseksuele en transgender gemeenschappen. Maar liefst 58% van de aseksuele respondenten in het onderzoek identificeerde zich ook als transgender of gender-expansief.
Wanneer de data wordt uitgesplitst naar genderidentiteit, wordt het beeld nog duidelijker. Onder aseksuelen gaf 71,4% van de trans en gender-expansieve personen aan minder zichtbaar te zijn dan een jaar geleden, vergeleken met 45,9% van hun cisgender aseksuele peers. Dit wijst erop dat de intense en gerichte toename van transfobie een primaire oorzaak is van deze terugtrekking uit het openbare leven voor een groot deel van de aseksuele gemeenschap.
Relevantie voor Nederland
Hoewel deze gegevens uit de Verenigde Staten komen, zijn de trends die eruit naar voren komen herkenbaar in de hele westerse wereld. De opkomst van anti-transretoriek en een algemene afkoeling van de publieke steun voor lhbtq+-rechten zijn niet aan grenzen gebonden. In Nederland zetten organisaties zoals de Nederlandse Organisatie voor Aseksualiteit (NOA) zich in voor meer begrip en zichtbaarheid. Dit rapport is een tijdige herinnering dat vooruitgang niet vanzelfsprekend is en dat de meest gemarginaliseerde groepen binnen onze gemeenschap vaak de zwaarste klappen van een maatschappelijke tegenreactie opvangen.
Zoals een anonieme respondent in het onderzoek deelde: "Ik heb onlangs ontdekt dat ik aseksueel ben... Het is moeilijk geweest om lokaal een gemeenschap te vinden." Dit gevoel onderstreept de voortdurende behoefte aan erkenning, steun en veilige plekken — zowel online als offline — voor alle leden van het queerspectrum.
