Rachel Reid, de Canadese auteur achter de veelgelezen queer ijshockeyromanserie Game Changers, heeft een aanzienlijk deel van haar succes aangewend voor de openbare instellingen die haar carrière hielpen lanceren. Reid heeft $300.000 gedoneerd aan een regionaal bibliotheeksysteem in Nova Scotia, waarmee ze de definitieve sluiting van vijf lokale vestigingen voorkomt.
De Annapolis Valley Regional Library kampte met een kritiek financieringstekort van de gemeentelijke overheden, wat de toekomst van de bibliotheken in de kleine stadjes Hantsport, Kentville, Lawrencetown, Port Williams en Middleton bedreigde. Reids bijdrage pakt de acute crisis direct aan en is een van de grootste particuliere giften in de geschiedenis van het bibliotheeksysteem.
Een persoonlijke zaak
Voor Reid was de beslissing om in te grijpen diep persoonlijk. Ze groeide op in Nova Scotia en zegt dat haar lokale bibliotheek van fundamenteel belang was voor haar ontwikkeling als schrijfster. Het was in de gangpaden van haar bibliotheek dat ze de liefdesromans ontdekte die later haar eigen succesvolle carrière als schrijfster van M/M-romances zouden inspireren.
"Ik denk niet dat ik een auteur zou zijn zonder mijn lokale bibliotheek," vertelde Reid aan het Canadese CBC News. Ze benadrukte ook de rol die bibliotheken spelen naast het uitlenen van boeken, en herinnerde zich deze als cruciale ontmoetingsplaatsen voor ouders en kinderen. "Ik moest het doen, want wat heeft het voor zin om een succesvolle auteur in Nova Scotia te zijn als je dat succes niet voor iets goeds gebruikt," voegde ze eraan toe.
Dit perspectief is met name relevant voor de lhbtq+-gemeenschap, voor wie bibliotheken vaak dienen als veilige, toegankelijke plekken voor ontdekking en verbinding. Voor veel jonge queer personen is de lokale bibliotheek een van de eerste plaatsen waar ze verhalen en informatie kunnen vinden die hun eigen identiteit weerspiegelen.
Een oproep voor structurele steun
Hoewel haar donatie een cruciale reddingslijn biedt, was Reid duidelijk dat filantropie geen langetermijnoplossing is voor wat zij een "essentiële dienst" noemt. Ze benadrukte dat zulke pijlers van de gemeenschap niet afhankelijk zouden moeten zijn van particuliere vrijgevigheid om te overleven.
"Ik wil doen wat ik kan om te helpen, maar ik vind ook dat particuliere donaties geen vervanging kunnen zijn voor overheidsbeleid, waar deze financiering vandaan zou moeten komen," verklaarde ze. "Maar ik vind ook: als je kunt helpen, moet je dat doen."
Haar actie dient zowel als onmiddellijke verlichting voor de gemeenschappen in de Annapolis Valley als een krachtig statement over de noodzaak van stabiele overheidsfinanciering voor deze essentiële culturele en maatschappelijke voorzieningen.
